Kleine momenten.
Even vastgepind.

Van de nood een deugd

Morgen begin ik aan mijn abdijdagen in Orval. Morgen rijden de treinen niet. Terwijl ik net met de trein naar Orval wilde. Daarom rijden we vandaag samen richting Orval. Wandelen – het wordt een lichtovergoten 12 km langs de Semois – eten – een met Orval overgoten steak in een oude watermolen – slapen – gewoon lekker dicht tegen elkaar. Dat noemt men van de nood een deugd maken. Annick moet er morgen wel supervroeg uit om op tijd op de eerste werkvergadering van de week te komen. Dedication.