Een teken uit de hemel.
Ik observeer de drukte, het al bij al stille geduld van de vrijwilligers, de vele manieren waarop mensen zich voortbewegen, plompweg gaan zitten of verweesd blijven staan. Ik besef hoezeer het werk van deze vrijwilligers buiten mijn comfortzone is. Deze één-op-één aandacht, constant, toch voor een paar dagen… het zou me opeten na een paar uur.Lees de column →


